Hoe je je cyclus met je partner deelt zonder je privacy op te geven

Het hangt ervan af wat “delen” betekent. Een grof beeld delen — in welke fase je zit, ongeveer hoe je energie is, wanneer de zwaardere dagen meestal vallen — verandert meetbaar hoe een partner zich gedraagt, omdat het meeste dat als gedachteloosheid overkomt eigenlijk niet-weten is. Je daadwerkelijke logboeken delen is iets anders: dat geeft notities, symptomen en data prijs, en het nodigt uit tot de “je bent alleen maar boos omdat…”-zet die de premenstruele week erger maakt.

Een goede vuistregel: deel wat hem laat plannen, houd wat hem laat argumenteren voor jezelf. Fase en een prognose zijn voor planning. Redenen, notities en data zijn voor jou.

De tweede vraag is waar de gedeelde data naartoe gaat. De meeste trackers met een partnerfunctie sturen het in leesbare vorm via de servers van het bedrijf. Dat is een tweede kopie van je gezondheidsgegevens die door een derde partij wordt bewaard, en het verhaal van wat er met zulke kopieën is gebeurd — de Flo-schikking en de Premom FTC-zaak, om er twee te noemen — is de reden om end-to-end versleuteling te eisen voordat je iets deelt.

De twee telefoons maken persoonlijk een gedeeld geheim aan — in PinkyBloom koppel je door elkaars QR-codes te scannen, elk met een publieke Curve25519-sleutel. Uit dat geheim leidt elke telefoon de versleutelingssleutel af; het bedrijf heeft die nooit. Alles wat je deelt wordt op je telefoon versleuteld met AES-256-GCM en reist via een “blinde relay” die versleutelde tekst opslaat die het niet kan lezen en die verwijdert zodra deze is afgeleverd. Versleutelde spraak- en videogesprekken tussen jullie twee gebruiken dezelfde koppeling en gaan nooit via een mediaserver.

Wat je daar in de praktijk voor terugkrijgt: geen account, geen telefoonnummer, nergens een leesbare kopie van je data behalve op de twee telefoons, en een dagvaarding die alleen onbegrijpelijke tekst kan opleveren. Beide apps gebruiken de eigen, geauditeerde crypto van het platform (Apple CryptoKit op iPhone, Google Tink op Android) in plaats van zelfgebouwde code, en de twee implementaties zijn aan elkaar vastgezet met testvectoren, zodat een iPhone en een Android-telefoon dezelfde versleutelde taal spreken.

Dat is jouw instelling, in drie niveaus. Basic: alleen je fase (of trimester, of herstelfase). Mood: fase plus de stemming en energie die je vandaag hebt gelogd. Full: ook een aangepaste status en, tijdens perimenopauze of menopauze, je belangrijkste symptomen. Notities, privé-invoer en data verlaten je telefoon nooit, op geen enkel niveau.

Bij Mood of Full kun je hem ook “de week tussen jullie” laten zien: een 7-daagse relatieprognose (een weertype per dag plus één ding om te doen) en, terwijl een aparte schakelaar aan staat, een grof zware-dagenpatroon — het aandeel zware dagen per fase en een piekbereik zoals “cyclusdag 23–26”. Hij ziet nooit welke dagen of waarom. Je kunt een voorbeeld openen dat precies zijn scherm laat zien, en de schakelaar zet het patroon direct uit.

Een 7-daagse vooruitblik die op je telefoon wordt berekend op basis van je cyclusfase, je eigen geschiedenis van zware dagen op elke cyclusdag, en de stemming die je logt: elke dag krijgt een weertype — zonnig, licht bewolkt, bewolkt, stormachtig — en één actiehint voor hem, zoals “houd het vandaag rustig aan” of “plan vanavond niets, wees er, houd het rustig”.

Het is met opzet geen voorspelling over jou. Het is een plan voor hem, verwoord als timing plus een actie, en de app is zo gebouwd dat de hints nooit een oorzaak kunnen noemen: geen “hormonen”, geen “gewoon moe”, geen “die tijd van de maand” — de woordenschat is een gesloten lijst die wordt getoetst aan een filter voor schuld-woorden. Op een stormachtige dag kun je je helemaal prima voelen; hij is nog steeds beter af door niets te plannen en eten mee te brengen.

Vier eigenschappen, en je moet ze allemaal zoeken in elke app. Grofheid: hij krijgt fase en een prognose, geen logboeken. Omkeerbaarheid: pauzeren of het niveau verlagen kost één tik en hij wordt niet op de hoogte gesteld. Symmetrie: hij deelt ook terug — zijn dagelijkse check-in (stemming, energie, een notitie) verschijnt aan jouw kant, dus de stroom is tweerichtingsverkeer. En een uitweg onder druk: PinkyBlooms Safety Mode stuurt neutrale, synthetische data die zijn app niet van echt kan onderscheiden, dus “laat je app eens zien” heeft niets om te tonen.

Het zware-dagenpatroon voegt er nog één toe: de overlay wordt alleen op je telefoon berekend, uit je cyclusgeschiedenis, en de deelschakelaar volgt standaard wat je voor al het andere hebt gekozen. Als de relatie ooit eindigt, wist het loskoppelen de gedeelde sleutels en het zware-dagenlogboek op beide telefoons.