5 Czerwonych Flag Ciąży, Które Powinien Znać Każdy Partner

Nagły silny ból głowy — szczególnie taki, który wydaje się inny niż jakikolwiek ból głowy, który miała wcześniej — w połączeniu ze zmianami w widzeniu (zamazane widzenie, widzenie plamek lub błysków, tymczasowa utrata wzroku) jest charakterystycznym sygnałem ostrzegawczym stanu przedrzucawkowego, potencjalnie zagrażającego życiu powikłania w ciąży.

Stan przedrzucawkowy dotyczy 5-8% ciąż i wiąże się z niebezpiecznie wysokim ciśnieniem krwi, które może uszkodzić wątrobę, nerki i mózg. Zwykle rozwija się po 20 tygodniach i może szybko się nasilać. Inne objawy to nagły obrzęk twarzy i rąk (nie tylko normalny obrzęk kostek w ciąży), ból w górnej części brzucha (szczególnie pod prawymi żebrami — to wskazuje na zaangażowanie wątroby), nudności lub wymioty, które pojawiają się nagle w późniejszej ciąży, oraz nagły przyrost masy ciała z powodu zatrzymania płynów.

Dlaczego partnerzy muszą to wiedzieć: stan przedrzucawkowy może przejść w eklampsję (drgawki) lub zespół HELLP (zagrażające życiu zaburzenie wątroby i krzepnięcia krwi) w ciągu kilku godzin. Osoba w ciąży może bagatelizować objawy, ponieważ bóle głowy i obrzęki są "normalne" w ciąży. Jeśli opisuje najgorszy ból głowy w swoim życiu, nie widzi dobrze lub ma ból pod żebrami — nie czekaj na oddzwonienie z gabinetu lekarskiego. Udaj się na SOR. Stan przedrzucawkowy jest drugą najczęstszą przyczyną śmierci matek na całym świecie, a wczesna interwencja ratuje życie.

Jakiekolwiek obfite krwawienie z pochwy w ciąży jest nagłym przypadkiem. Chociaż lekkie plamienie może być normalne (szczególnie w pierwszym trymestrze), obfite krwawienie — definiowane jako przemoczenie podpaski w ciągu godziny lub krócej — wymaga natychmiastowej oceny medycznej na każdym etapie ciąży.

W pierwszym trymestrze obfite krwawienie może wskazywać na poronienie lub ciążę pozamaciczną (zapłodnione jajo zagnieżdżone poza macicą, co może być zagrażające życiu, jeśli pęknie). W drugim i trzecim trymestrze obfite krwawienie może sygnalizować łożysko przodujące (łożysko pokrywające szyjkę macicy) lub odklejenie łożyska (łożysko odrywające się od ściany macicy), co zagraża życiu zarówno matki, jak i dziecka.

Co powinni zrobić partnerzy: nie czekaj, aby zobaczyć, czy to ustąpi. Niech leży na lewym boku, zanotuj czas, kiedy krwawienie się zaczęło i jak szybko przemacza podpaski, zachowaj wszelkie tkanki lub skrzepy, które przechodzą (w czystym pojemniku — szpital może potrzebować ich zbadać) i udaj się na SOR. Jeśli jest zawroty głowy, blada lub ma szybkie tętno, zadzwoń pod 911.

Nie podawaj aspiryny ani ibuprofenu na związany ból — paracetamol (Tylenol) jest jedynym bezpiecznym lekiem przeciwbólowym dostępnym bez recepty w ciąży.

Po około 28 tygodniach większość lekarzy zaleca zwracanie uwagi na wzorce ruchów płodu. Każde dziecko ma swój własny rytm — niektóre są gimnastykami, inne są delikatnymi poruszaczami — ale kluczowa jest konsekwencja. Wyraźne zmniejszenie od normalnego wzorca ruchów twojego dziecka jest powodem do skontaktowania się z lekarzem.

Klasyczna wskazówka to "liczenie kopnięć": wybierz czas, kiedy dziecko jest zazwyczaj aktywne, leż na boku i licz, jak długo zajmuje poczucie 10 ruchów (kopnięcia, przewroty, uderzenia — wszystko się liczy). Większość dzieci osiąga 10 w ciągu 2 godzin. Jeśli zajmuje to dłużej, lub jeśli osoba w ciąży mówi "dziecko dzisiaj mało się rusza", traktuj to poważnie.

Co powinni zrobić partnerzy: zachęć ją do wypicia czegoś zimnego i słodkiego, leżenia na lewym boku i skupienia się na ruchach przez godzinę. Jeśli jest mniej niż 10 ruchów w ciągu 2 godzin — lub jeśli po prostu czuje, że coś jest nie tak — skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na oddział położniczy w celu monitorowania. Nie czekaj do jutra.

Zmniejszenie ruchów płodu może wskazywać, że dziecko jest w distressie z powodu problemów z pępowiną, niewydolności łożyska lub innych powikłań. W wielu przypadkach dziecko po prostu śpi i wszystko jest w porządku. Ale konsekwencje nie sprawdzenia, gdy coś jest naprawdę nie tak, znacznie przewyższają niedogodności związane z dodatkową wizytą w szpitalu. Zaufaj jej instynktom — matczyna percepcja zmniejszenia ruchów jest najwcześniejszym sygnałem ostrzegawczym w wielu przypadkach zapobiegania martwemu urodzeniu.

Gorączka powyżej 100,4°F (38°C) w ciąży wymaga szybkiej interwencji medycznej. Sama gorączka może być szkodliwa dla rozwijającego się dziecka — szczególnie w pierwszym trymestrze, kiedy utrzymująca się wysoka temperatura ciała była związana z wadami cewy nerwowej. W późniejszej ciąży gorączka może być oznaką infekcji, która może wywołać przedwczesny poród.

Typowe przyczyny gorączki w ciąży to infekcje dróg moczowych (bardzo powszechne i mogą szybko przekształcić się w infekcje nerek w ciąży), grypa lub COVID-19, listerioza lub inne choroby przenoszone przez żywność, chorioamnionitis (infekcja płynu owodniowego — poważny nagły przypadek) oraz inne infekcje wirusowe lub bakteryjne.

Co powinni zrobić partnerzy: zmierz jej temperaturę prawdziwym termometrem (nie ręką na czole). Jeśli jest powyżej 100,4°F, zadzwoń do gabinetu ginekologicznego lub udaj się do opieki pilnej. Podaj paracetamol (Tylenol) na gorączkę — jest bezpieczny w ciąży. NIE podawaj ibuprofenu (Advil/Motrin) ani aspiryny, które nie są zalecane w ciąży. Utrzymuj ją nawodnioną i obserwuj dodatkowe sygnały ostrzegawcze: dreszcze, ból pleców (może wskazywać na infekcję nerek), nieprzyjemny zapach wydzieliny z pochwy lub skurcze.

Szczepienia przeciw grypie i COVID-19 w ciąży są zalecane przez ACOG, ponieważ te infekcje niosą ze sobą wyższe ryzyko w ciąży. Jeśli nie była szczepiona, warto to omówić z jej lekarzem.

Perinatalne zaburzenia nastroju — w tym depresja i lęk w czasie ciąży, a nie tylko po porodzie — dotyczą nawet 1 na 5 kobiet w ciąży. Myśli samobójcze są bardziej powszechne, niż większość ludzi zdaje sobie sprawę: samobójstwo jest jedną z głównych przyczyn śmierci matek w pierwszym roku po ciąży, a ryzyko może zacząć się już w czasie ciąży.

Sygnały ostrzegawcze, na które partnerzy powinni zwracać uwagę, to wycofywanie się z aktywności, które wcześniej sprawiały jej radość, uporczywy smutek lub beznadziejność trwające dłużej niż dwa tygodnie, wyrażanie uczuć bezwartościowości lub bycia ciężarem, mówienie o śmierci, niechęć do życia lub pragnienie, aby "zasnąć i się nie obudzić", oddawanie rzeczy, dramatyczne wahania nastroju wykraczające poza normalne hormony ciążowe, niemożność snu nawet gdy jest wyczerpana (lub nadmierne spanie), utrata zainteresowania ciążą lub dzieckiem oraz zwiększone użycie substancji.

Co powinni zrobić partnerzy: jeśli wyrazi jakiekolwiek myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, traktuj to poważnie za każdym razem. Nie bagatelizuj tego ("to tylko hormony") i nie panikuj. Zachowaj spokój, słuchaj bez osądzania i podejmij działanie. Zadzwoń pod 988 na infolinię kryzysową dla natychmiastowej pomocy. Infolinia Postpartum Support International (1-800-944-4773) również wspiera osoby w czasie ciąży. Skontaktuj się z jej ginekologiem lub położną, aby zgłosić, co się dzieje.

Depresja perinatalna jest wysoko uleczalna. Terapia, leki (kilka antydepresantów jest bezpiecznych w ciąży) i grupy wsparcia mogą mieć ogromny wpływ. Twoją rolą jako partnera jest być mostem między nią a profesjonalną pomocą.

Bycie przygotowanym zamienia panikę w działanie. Każdy partner powinien mieć te rzeczy gotowe do trzeciego trymestru — ale najlepiej wcześniej.

Na twoim telefonie: numer gabinetu ginekologicznego/położnej ORAZ numer alarmowy po godzinach, bezpośredni numer oddziału porodowego szpitala (nie główny numer), adres szpitala, w którym będziesz rodzić (wprowadzony do GPS — nie chcesz go wpisywać w nagłym przypadku), 911, 988 na infolinię kryzysową oraz Centrum Zatrucia (1-800-222-1222).

W samochodzie lub przy drzwiach: torba do szpitala (spakowana do 36 tygodnia), jej karta ubezpieczeniowa i dowód tożsamości, ładowarka do telefonu oraz wydrukowany egzemplarz jej planu porodu i listy leków.

Wiedza w twojej głowie: jej grupa krwi (szczególnie jeśli Rh-ujemna), wszelkie powikłania ciążowe lub czynniki ryzyka, jej aktualne leki i alergie, imię jej ginekologa/położnej oraz pięć czerwonych flag z tego artykułu — silny ból głowy ze zmianami w widzeniu, obfite krwawienie, zmniejszenie ruchów płodu, wysoka gorączka i myśli samobójcze.

Najważniejszą rzeczą, jaką partner może przynieść do każdego nagłego przypadku, jest spokojne, pewne działanie. Może być przestraszona, w bólu lub niezdolna do obrony samej siebie. Ty jesteś jej głosem. Wiedza, na co zwracać uwagę i jak reagować, to jeden z najważniejszych sposobów, w jaki możesz być obecny w czasie ciąży.